One Day You will Look back and Think ....

Damn !

That boy Really Did Love me .. he was

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

Just beacuse I'm Smiling ..
Dosent mean I'm Ok

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

به فرموده ي البرز :

پنج قانون و شاید پنج رازی که با رنج زیادی به دستشون آوردم و می دونم اون بیرون خیلی قانون ها و رازهای دیگست که باید برای رسیدن بهشون بیش از الان رنج بکشم اما پیش از فکر کردن به راه طولانی این زندگی که داره هر روز مضخرف تر و تاریک تر از دیروز می شه و آدمای توش با اشاره کردن به سراب خوشبختیش لبخندای پوشالیشون رو نثار هم می کنن ، باید یه کار مهمتر می کردم که ازش ایده ای نداری رفیق . چون اگه داشتی وضعت بهتر ازین بود . من حذفش کردم . از تختخوابم گرفته تا پشت فرمون ، از زمین چمن تیم محبوبم تا تابلوی اعلانات دانشگاه ، از افکار پلید کسائی که از پشت بهم خنجر زدن و خیلی سخته که بخوان بفهمن باهام چی کار کردن تا روابط خونی ، از حال و احوال پرسیه فامیل هایی که محض رضای خدا یک بار هم کاست دهنشون رو از حالت لوپ خارج نکردن تا به معنی احوالپرسی فکر کنن : خوبی !؟ خوش می گذره !؟ درسا چطوره !؟ می خوامت ( هرزه ، چون این آخری که گفتی خیلی گنده تر از دهنت بود لعنتی وگرنه الان با دیدن عکست مزه ی غذام به دهنم بر نمی گشت ) من کاملا حذفش کردم . حتی از دیکشنریم . برام مهم نیست که به کجات می گیری . به فکرت ، قلبت ، زندگیت یا دستگاه جنسیت . شاید اصلا به چیزی نگیری . برام مهم نیست . اما من "تسلیم" رو حذف کردم . کاش زودتر این شگفتی رو به زندگیم هدیه می دادم . اکسیر قدرت یعنی فراموش کردن "تسلیم" . ( همیشه ثانیه هایی تو زندگی هست که هرچقدرم لوده و آشغال و هرزه و افسرده باشی با جدی گرفتنشون آدم دیگه ای می شی و چیزی که بیشتر شرمندت می کنه و تو رو یاد کلمه ی شرم می اندازه اینه که زمانیکه اون هدیه رو می گرفتی جاهلانه می خندیدی و تمسخر می کردی . چه واژه ی آشنایی ، تمسخر )

حالا با این پیش نیاز که بدون اون هرگز قانون و راز پاس نمی شد می تونم با خیال راحت قانونام رو بگم منتها با فیلتره آنتی 6 ! چقدر دوسش دارم 6 رو . چون شماره ی ژاوی هرناندزه . تو زمین فوتبال به من احساسایی می ده که بهترین معلمهام از درکش عاجز بودن . خدا رو شکر که برده افکار پوسیده ی معلمهای پوشالی داخل و خارج مدرسه نشدم . خدایا هر چقدرم قبلا بهت دری وری گفتم الان عاشقتم . شاید به خاطر یه عشق واقعی چند ثانیه تو لحظه ای که به چند ثانیه ناجی نیاز دارم بیای پیشم . شاید که نه! حتما می یای چون خدای من ، خدای شاید و اما و اگر نیست . خدای بخشش و رحمته . خدا خیلی عشقی

قوانین من تا پنج . اولویت بندیش با توئه مرد ، هر طور که حال می کنی

یک - دو- سه - چهار : خشم زیبا : یه نیروی بی نظیر که بیشتر آدمایی که دیدم از کنارش به شکل ناباورانه عبور کردن ! مثل یه گنجی که همیشه تو یکی از کمدای اتاقت بوده اما هیچوقت شهامت باز کردنش رو نداشتی . همه ما تو ذهنمون سکانس هایی به اسم " حقارت " هست . تو اغلب موارد بازیگر نقش اول خودمون بودیم گاهی هم نقش 2 و گاهی خدمه ! این سکانس ها احساساتی رو در ما ایجاد می کنه مثل سرخ شدن چهره و لرزش اعضای بدن . اما بعد درونی داره که بسیار مهمه و دقیقا رو بعد ظاهری قضیه تاثیر مستقیم داره . مثل ترس ، مثل سرخوردگی و تاسف . اما متاسفانه اینجاست که می بازیم . اغلب ما ازش فرار می کنیم و با یه موزیک ، یه فیلم ، یه مسج و به طور واضح تر با یه بهانه فراموشش می کنیم . منم عادت داشتم به باختن به حقارتم . باختن به زباله هایی که از دهن خیلی از آدما تو زندگیم خارج شد و به من می گفت : "دست بردار ، نمی شه ، نمی تونی ، امکان نداره ، حتی محاله " و حتی نوع چاله میدونیشم بود : " کس نگو بچه ، تو باز گنده گوزی کردی ، چاقال مگه تنت می خواره " جالبه همش هم چاله میدونی مذکر نبود ، مونث ماندگار هم بود توشون مثل : " توئم که کست تاب داره پسر " هه . اما مثل یه کودن به جای حلش خودم رو به احساس بد وجودشون می دادم . سکانسهایی که در تنهایی و قبل از خواب با ماکسیموم سرعت به سمتم هجوم می آوردن . اما یه معجزه رخ داد . زندگی جیمز جی برادک جرقه ای بود برای تحول در زندگی من . بوکسوری که به خاطر حقارت فقر ، به خاطر سرخوردگیش پیش بچه های کوچیکش ، به خاطر اینکه دختر کوچیکش بعد از صبحونه می گفت : "مامان بازم می خوام " ، به خاطر دزدی پسرش از قنادی ، به خاطر اینکه شیرچی ( کسی که وظیفه ی تقسیم شیر رو بین خانواده ها داشت ) سهمیه ی اونا رو قطع کرده بود ، به خاطر اینکه صحنه های معاشقش با زنش همیشه تاریک بود به دلیل قطع برق ناشی از بدهی ، به خاطر اینکه قهرمان بوکس سابق مثل یه گدا جلوی کسائی که ازشون متنفر بود دست دراز می کرد و حتی جلوی اشکش رو نمی تونست بگیره ، به خاطر خیلی چیزایی که تو عمرت نچشیدی و هر روز به خدا ازشون شکایت می کنی ، به رینگ برگشت . اما نه با سرخوردگی و شرمندگی ، نه با ترس با یه نیروی شکست ناپذیر به اسم خشم . ولی نه خشمی که باعث بشه با دوستانت با مادر مهربون تر از فرشتت با زنت و با بچه های پاره ی تنت لطافت رو از دست بدی بلکه خشمی که فقط سهمیه ی کسائی که فکر می کنن تو نمی تونی و ضعیفی . فکر می کنن با 2 تا داد و هوار و چند تا فحش ناموسی و آبداره ، با کمربند ، با شکستن آینه تو سرت و با بی احترامی به عقایدت تو رو تحت تاثیر قرار بدن . نه دوست من . اونا بزرگ نیستن . اونا خیلی حقیر و سرخورده تر از چیزی هستن که فکر کنی . پس اگر مشکلی هست بهتره به آینه مراجعه کنی . باید اونُ همیشه تمیز نگه داری و به قابش توجه نکنی . به دلت نگاه کن و پیداش کن . دقیقا همون نقطه ای که آکبنده ، خشمی که تو رو از تمام راکی ها ، بتمن ها و هالک ها ، از تمام ساحران و اربابان ، از تمام ملکه ها و پادشاهان قوی تر می کنه . همون نیرویی که تو وجودت آتشی شعله ور می کنه که آتش جهنم انگشت به دهنش می مونه . نیرویی که باعث می شه جیمز پیر و مرد سالخورده ای با اون عضلات و بدن ضعیف و از کار افتاده توی فینال مکس بر تنومند و جوون رو توی رینگ دفن کنه و دوباره بشه همون جیمز بزرگ . همون که بچه هاش از شدت افتخار و عشق با شنیدن صدای در ، آغوشش رو هدف می گرفتن و به سمتش می دوئیدن . همون که زنش محکم خودش رو می چسبوند بهش تا اقتدار عشق شوهرش رو فریاد بزنه . دوست من تو کجای رینگی !؟ خارج از اونی !؟ نگران نباش ، رینگ همین نزدیکیست ... برو توش و به حرومزاده هایی که از فرط شکست و عقده کاری جز مسخره کردن و کوچیک شمردن تو ندارن ، ثابت کن که عوض شدی . نه نه ! حتی اونا لیاقت این رو ندارن که بهشون ثابت کنی . به خودت ثابت کن . وقتی به خودت ثابت کنی به همه ثابت می شه به همه . از خدا تا بنده های پوشالیه حروم زادش . ( منظورم از حروم زاده کسی نیست که بچه دار شدن مادر و پدرش مشروع نبوده ، چون اون به سبب اشتباه 2 نفر ضرر دیده ، به ذات انسان کثیفی نیس . منظورم از حروم زاده دقیقا "لجنه " ) دوست من هرچقدر که فکر کنی که دیره قدرتی عظیم داری که "تا نفس می کشی" زمان نمی شناسه و بهت فرصت می ده تا پیدا کنی ، اون خشم زیبا رو که سرانجامی لطیف داره... اما دریغ از لحظه ای که دیگه نفس نکشی و اطرافیانت رو ببینی که با بهت و شگفتی لمست می کنن و می گن : " بیدار شو ، اذیت نکن

پنج : ببخش :] وقتی کسی که باورت نمی شد یه روزی بتونی ببخشیش از صمیم قلب ببخشی کسی هم که باورش نمی شد روزی تو رو از صمیم قلب ببشخه می بخشتت :] اما اگر می خوای خیلی بزرگتر از یه معامله باشی ، بدون چشم داشت ببخش تا از هر لحظه به خدا نزدیک تر باشی . البته اگر خدایی داری که بزرگترین گناهان رو می بخشه و تو رو از رحمتش نا امید نمی کنه ، خدای که همواره به یادته :] پس مثل او باش :] نهایت زیبایی

Hug ( دونه دونه که به همه برسه :] )

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

everybody HATEs me noW so fuck it

blood on my hands and i don t knoW why

but i m not afraid to cry

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

اين سايت آويزون هم هك شد

دمشون گرم واقعا

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

ای بابا ، بخوام بگم که اینجا ف ی ل ت ر می شه

[ 0 نظر + ]

وقتي من بچه بودم ، يه بنده خدايي پيش مادر بزرگم كار مي كرد

ما بهش مي گفتيم " خاله صدري " ، بعد اين همه سال امشب يادش افتادم ،

ياد خالكوبي رو دستش ، سيگار كشيدناش ، داستان تعريف كردناش

تا اومدم يه لبخند بزنم به خاطر خاطره ي خوب دوران بچگي و خاله صدري ،

يادم افتاد كه خاله صدري مرده ، در واقع خيلي وقته كه مرده ..

[ 0 نظر + ]

لطفا من رو با اسم هايپ مهربان لينك كنيد

وبلاگ همتون هم قشنگه

پ.ن : اي دافيان وبلاگ نويس ، بياين يه ذره با من تيك بزنيد
با تبادل لينك هم فك كن موافق نباشيم

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

حالا اينا كه هيچي

من نمي فهمم اين ملت يول ، درسته كه بي فرهنگن ، اما ديگه بي شعور نبودن انصافا

رفتيم مترو ، ايستكاه پاياني رسيديم ، درا كه باز شده ، اين ملت انگاري 30 ثانيه فرصت دارن از مترو خارج شن ، همه با زور و مشت و لگد سعي مي كنن اولين نفري باشن كه به پله برقي مي رسن ، بعدش چي ؟ هيچي !

بعد جالب اينه كه رقابت فقط سر پله برقي اوليس ، بعد اون ديگه همه اوكين و Easy Going بقيه مسير رو طي مي كنن

مملكته به جان خودم !

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

Life is so Unnecessary ... s

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

اي سال 87 نحس

[ 0 نظر + ]

let me Think

hmm

yeah I found it,

I have a f for fuck and an y for you

[ 0 نظر + ]

[ 0 نظر + ]

[ 1 نظر + ]